Feedback

Alison and Peter Smithson

Peter and Alison Smithson (1923-2003 en 1928-1993) behoren tot de meest invloedrijke en controversiele Britse architecten van halverwege de 20ste eeuw. Ze danken hun reputatie aan beeldbepalende gebouwen als The Economist Building het het Robin Hood Gardens woningbouwcomplex. Beiden zijn compromisloos in hun streven naar een herdefinitie van het vooroorlogse, dogmatische modernisme.

Peter en Alison Smithson ontmoeten elkaar tijdens hun studie architectuur aan Durham University en trouwen in 1949. Beiden werken op de afdeling architectuur van het London County Coucil voordat ze in 1950 hun eigen bureau beginnen.

Met het schoolgebouw in Hunstaton, Norfolk (1954), vestigen ze hun positie in de voorhoede van de naoorlogse Britse architectuur. Al hun volgende projecten zijn doordrongen van dezelfde heilige drang om scholen, huizen en fabrieken te bouwen voor een progressieve, meer meritocratische maatschappij.
Beiden betonen zich onbuigzaam in hun streven naar een herdefinitie van modernistische architectuur, die, zoals de vooroorlogse Internationale Stijl, het pragmatisme van massa-geproduceerde materialen en de esthetische zuiverheid van Mies van der Rohe hadden uitgebuit. Ze willen gebouwen die specifiek worden ontworpen voor een bepaald doel en locatie. Hunstaton was daar een zuivere uitdrukking van.

Hun idealen brengen ze tot uitdrukking op de CIAM conferentie van 1953, waar Alison en Peter Smithson het decennia oude modernistische dogma aanvallen dat steden zouden moeten bestaan uit aparte zones voor wonen, werken, recreatie  en transport, en dat woningbouw hoge torens met veel ruimte ertussen zouden moeten zijn. In de ideale stad van de Smithsons worden verschillende activiteiten juist gecombineerd binnen zones. Moderne woningbouw zien ze als ‘straten in de lucht’ die sociale samenhang en een ‘wijkgevoel’ stimuleren.

Belangrijke projecten van de Smithsons zijn het House of the Future (1956), The Economist building (1962) en het Robin Hood Gardens woningbouwcomplex (1972). Het eerste was een ‘modelwoning’, een plastic structuur die in zijn geheel in massaproductie genomen kon worden. Uitgerust met innovatieve snufjes, zoals een zelfreinigend bad en op afstand bedienbare lichtschakelaars.

In 1959 ontwierpen ze een nieuwe hoofdkantoor voor het tijdschrift The Economist. Drie mooi gedetailleerde torens, elk op een andere schaal, bekleed met een traditionele steensoort. Het succes van dit gebouw leverde hen de opdracht op voor een nieuwe Britse ambassade in Brasilia. Vanwege bezuinigingen is het plan dat ze daarvoor maakten nooit gerealiseerd.

Eind jaren zestig kregen de Smithsons de kans  hun opvattingen over moderne woningbouw te realiseren. Het Robin Hood Gardens complex was ontworpen als een serie galerijen die zouden fungeren als een straat, waar kinderen konden spelen en mensen elkaar konden ontmoeten. Het complex had een rolmodel moeten worden voor vooruitstrevende sociale woningbouw, maar het werd geplaagd door bouwkundige problemen en veel criminaliteit.

Bron: Design Museum

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze ontwerper.

Zoeken