Feedback

Enrico en Luzia Hartsuyker

Het eigenzinnige architectenechtpaar Hartsuyker is vooral bekend geworden door de satellietstad Biopolis, maar ze hebben meer experimenten op hun naam staan op het gebied van woning- en stedenbouw.

Enrico Hartsuyker (1925) en Luzia Hartsuyker-Curjel (1926), leren elkaar in 1944 kennen tijdens hun studie aan de Technische Hochschule te Zürich in Zwitserland. Bijna tien jaar later komen ze naar Amsterdam omdat Enrico daar een baan bij Publieke Werken accepteert. Samen richten zij een architectenbureau op, waarbij Enrico zich meer richt op grote stedenbouwkundige projecten terwijl Luzia zich vooral met sociale woningbouw bezighoudt. Uit de vele studies die zij maken van woningbouwprojecten blijkt de eigenzinnigheid van hun architectuur. Ze ijveren voor alternatieve vormen van woningbouw en stedenbouw. Hun stedenbouwkundige modellen Biopolis en Hydrobiopolis trekken in de jaren zestig nationaal en internationaal de aandacht. Geen scheiding, maar juist integratie van functies is hun motto.

Biopolis is een satellietstad voor Den Haag, gelegen in de Noordzee tegenover het duingebied van Wassenaar. De stad is gebaseerd op het biopolis-principe: een heuvelstad met trapsgewijs oplopende woonlagen. Hun denkbeelden over de integratie van wonen, werken, recreatie en verkeer zijn in dit utopische plan terug te vinden. Sommige elementen daaruit verwerken ze in latere opdrachten, zoals in het prijsvraagontwerp 'De Zonnetrap' in Rotterdam-Lombardijen uit 1980. Dit project is gebouwd als woonheuvel met trapsgewijs opgebouwde woningen.

Kenmerkend voor de woningen die Hartsuyker/Curjel ontwerpen zijn een open ruimte in het midden, de zogenaamde atriumwoningen; rondloopwoningen waarbij geen enkele muur op de buitenomtrek van het huis aansluit. Kleine niveauverschillen en vides zorgen voor een vertikaal ruimtelijke werking. Daarnaast wordt vooral Luzia Hartsuyker-Curjel in de jaren tachtig bekend vanwege haar zogenaamde ‘vrouwvriendelijke woningen’, waarin de traditionele hiërarchische woningindeling plaats maakt voor onderling gelijkwaardige ruimtes. Toepassingen daarvan zijn onder andere te vinden in Amsterdam, Apeldoorn en IJsselstein.

In 1992 beëindigen Enrico Hartsuyker en Luzia Hartsuyker-Curjel hun architectenpraktijk in Amsterdam

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze ontwerper.

Zoeken