Feedback

Marius Frans Duintjer

22-12-1908 - 02-05-1983

Marius Duintjer (1908-1983) is vooral bekend als architect van kantoorkolossen in het hart van Amsterdam: het hoofdkantoor van de Nederlandsche Bank en het ABN Kantoor aan de Vijzelstraat. Maar hij bouwde veel meer, waaronder twee prachtige kerken. Zijn werk kan gerekend worden tot de ‘shake hands architectuur’: de strakheid en abstractie van het modernisme gecombineerd met traditionele elementen.

Na zijn studie bouwkunde aan de Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) in Zurich werkt Duintjer in 1933 bij Le Corbusier op het bureau, zoals meer jonge architecten deden in die tijd. De ongekende mogelijkheden van gewapend beton zijn de basis van zijn werk gaan vormen. Ook de invloed van Frank Lloyd Wright is zichtbaar in de krachtige, horizontale, ver uitkragende vloeroverstekken en de grote glazen puien. Heldere structuren, open plattegronden en zorgvuldige detaillering zijn kenmerkend voor Duintjer. Net als zijn keuze voor natuurlijke materialen als hout, beton en baksteen en het gebruik van daglicht.

Duintjer is geen aanhanger van het Nieuwe Bouwen, maar hij staat sympathiek tegenover de uitgangspunten ervan. Hij bouwt functioneel, maar is niet dogmatisch en zeker niet a-esthetisch. Zijn werk kan gerekend worden tot de ‘shake hands architectuur’: de strakheid en abstractie van het modernisme gecombineerd met traditionele elementen. Een ontmoeting tussen beton en baksteen, tussen techniek en vormgeving.

Duintjer wordt vaak vereenzelvigd met grootschalige, ‘foute gebouwen’, zoals het omstreden ABN-AMRO gebouw aan de Vijzelstraat en de Nederlandsche Bank. Minder bekend zijn de kerken die hij bouwde, hoogtepunten uit de moderne architectuur. Tijdens de oorlog verblijft Duintjer in drie concentratiekampen. Van huis uit slechts passief aanhanger van de Nederlandse Hervormde Kerk, raakt hij in die periode intensiever bij het geloof betrokken. Dat is er wellicht mede oorzaak van dat hij na de oorlog een aantal opdrachten krijgt voor het bouwen van kerken.

Duintjer beheerst een heel scala aan typologieën: hij ontwerpt woningen, kantoren, oorlogsmonumenten, stadsuitbreidingen, kerken, scholen, fabrieken en ziekenhuizen. De belangrijkste werken uit zijn oeuvre komen tot stand in de jaren zestig, als de economie weer aantrekt. Hij bouwt het hoofdgebouw voor Schiphol, de Nederlandsche Bank en het ABN kantoor in Amsterdam, provinciehuizen in Zwolle en Assen, het Christelijk Lyceum Buitenveldert en het Andreas Ziekenhuis in Amsterdam. Grote gebouwen die toch open en toegankelijk zijnvoor de burger. Zo worden in zijn architectuur de maatschappelijke veranderingen van zijn tijd zichtbaar.

Tot de gebouwen die hij ontwerpt voor de overheid behoren het Gemeentehuis te Arnhem (1954), Cultureel Centrum d'Oosterpoort te Groningen (1955-1973), de provinciehuizen van Overijssel (1961-1972) en Drenthe (1968-1973) en een aantal gemeentehuizen en politiebureaus. Ook maakt Duintjer een aantal belangrijke ziekenhuisontwerpen (onder meer Heerenveen, Breda, Doetinchem, Amsterdam, Drachten), de meeste samen met D.J. Istha.

Marius Duintjer werkt samen met onder meer Auke Komter, D.J. Istha, Hein Salomonson en Kho Lliang Ie. In 1952 sluit Duintjer een Compagnonschap met D.J. Istha. In 1970 treden J.H. Kramer en T. van Willegen toe tot de bureaudirectie. Na de oorlog is Duintjer docent aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam en vanaf 1951 maakt hij deel uit van de redactie van Forum. Als BNA-lid is hij onder meer bestuurslid van de Kring Amsterdam en lid van de Groep Roosenburg. Van 1956-1963 is hij Buitengewoon Hoogleraar aan de afdeling Bouwkunde van de TH Delft, en in 1958 lid van de Commissie van Advies voor de Restauratie van het Koninklijk Paleis te Amsterdam.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze ontwerper.