Feedback

Europaplein 22

Amsterdam

Georss_logo
Google-earth-icon
Add-to-my-tomtom

User Tags

0x gestemd

RAI Amsterdam

Opdrachtgever: Gemeente Amsterdam

Ontwerpers: Alexander Bodon

In 1961 opent aan de zuidkant van Amsterdam de nieuwe RAI. Functionaliteit staat voorop bij de realisatie van het tentoonstellings- en congrescentrum. Spectaculairste onderdeel vormt de Europahal, die met zijn enorme afmetingen alle andere ruimtes domineert. 

In 1950 wordt door de gemeente Amsterdam het huurcontract voor het terrein van de oude RAI aan de Ferdinand Bolstraat niet meer verlengd. Men heeft het oog laten vallen op een plek aan de zuidkant van de stad, gunstig gelegen ten opzichte van diverse invalswegen en zonder parkeerproblemen.

Bij het zoeken naar een architect gaat het bestuur van de RAI te rade bij de BNA. Naast Bodon staan A. Boeken en het architectenechtpaar J.W.H.C. Pot en J.F. Pot-Keegstra op de nominatie. Volgens Bodon, die nog nooit een dergelijk gebouw had ontworpen, krijg hij uiteindelijk de opdracht dankzij zijn ruime ervaring met het ontwerpen van tentoonstellingen. Aan het bouwteam worden B. Merkelbach, sinds 1956 stadsarchitect, en de architect R. Fledderus toegevoegd.

Uitgangspunt voor het ontwerp van de RAI is dat een tentoonstellingsruimte een neutrale omgeving moet zijn, die niet alle aandacht naar zich toe trekt. Het nieuwe RAI gebouw moet onderdak gaan bieden aan verschillende soorten activiteiten, niet alleen exposities en vakbeurzen maar ook circus- en sportmanifestaties. Een flexibele indeling wordt mogelijk gemaakt door enerzijds alle ruimtes zoveel mogelijk in elkaar over te laten lopen, anderzijds door de optie te bieden ruimtes van elkaar te scheiden door middel van schuifwanden, rolluiken en eigen voorzieningen zoals garderobes en toiletten. 

De Europahal is het spectaculairst en domineert de andere ruimtes door de enorme afmetingen: een overspanning van 67.5 meter, een lengte van 195 meter, een hoogte van 16.5 meter en een oppervakte van ruim 20.000 m2. De stalen overkapping met parabolische spanten wordt ondersteund door een constructie van betonnen jukken die buiten de eigenlijke expositieruimte staan en ondergronds via trekstangen met elkaar verbonden zijn. Via de grote daklichten en de open kopgevel, bestaande uit een glazen vlies, komt er voldoende daglicht naar binnen.

Rondom de Europahal zijn de overige ruimtes gegroepeerd: de Oost- en de Noordhal, naar de stad gericht, en de West- en Zuidhal, naar de invalswegen gericht. Het hele gebouw staat in het teken van functionaliteit. Ook in het interieur van het cafe-restaurant, naar ontwerp van H. Salomonson, is deze lijn doorgetrokken.

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit project.